Meme Hastalıkları — TUS — Klinik Tıp Bilimleri soruları

Kısaca — Meme lenfinin çoğu, özellikle lateral kesimlerden, pektoral aksiller düğümlere aktığı için başlıca drenaj grubu aksilladır.

Meme parankimi ve cildinden gelen lenf subareolar pleksusta toplanır; akımın büyük bölümü lateral yönde ön pektoral aksiller düğümlere, ardından santral ve apikal düğümlere ilerler. Bu yol meme kanserinde bölgesel nodal yayılım ve evrelemenin temelini oluşturur.

Neden diğerleri değil

• Parasternal — Memenin medial kesimleri internal mammarian (parasternal) düğümlere drene olabilir; ancak bu yol lenf akımının küçük bir bölümünü taşır, en büyük bölüm aksillaya gider.
• Paraözofageal — Özofagus ve komşu mediastinal yapıların drenajına katılır; meme parankiminin başlıca yolu değildir.
• Posterior mediastinal — Arka toraks yapılarından lenf alır; memenin yüzeyel lenfatik akımı buraya öncelikle yönelmez.
• Supraklaviküler — Supraklaviküler düğümler apikal aksiller istasyondan sonraki nodal basamaktır; memenin başlıca ve öncelikli drenaj yeri değildir.

Aklında kalsın

Memenin medial kesimleri parasternal internal mammarian düğümlere drene olabilir; karşı memeye geçen lenfatik bağlantılar da bulunur.

Kısaca — Apse boşluğu enfeksiyon odağını koruduğundan, kaynak kontrolü için drenaj ve çevre dokudaki enfeksiyon için antibiyotik gerekir.

Apse içindeki irin ve nekrotik materyal, antibiyotiğin tek başına ortadan kaldıramayabileceği kapalı bir enfeksiyon odağı oluşturur. Koleksiyonun boşaltılması bakteri yükünü ve doku basıncını azaltırken antibiyotik çevre dokudaki enfeksiyonu tedavi eder. Uygun olgularda ultrasonografi eşliğinde aspirasyon uygulanır; yeterli boşalma sağlanamazsa kateter veya cerrahi drenaj gerekir.

Tanıya götüren bulgular

• Antibiyotik tedavisinin 72. saatinde ateşin sürmesi → kontrol altına alınamamış enfeksiyon odağını düşündürür.
• Memede fluktuasyon gelişmesi → yalnız doku inflamasyonundan çok sıvı koleksiyonunu destekler.
• Ultrasonografide kalın duvarlı hipoekoik alan → klinik bulgularla birlikte organize apseyi destekler.

Neden diğerleri değil

• Antibiyotiği kesip yalnız izlemek — Enfeksiyonsuz süreçlerde izlem düşünülebilir; süren ateş aktif enfeksiyonu destekler.
• Yalnızca antibiyotik tedavisine devam etmek — Koleksiyonsuz mastitte yeterli olabilir; burada boşaltılması gereken apse saptanıyor.
• Kitle eksizyonu uygulamak — Solid lezyonlarda tanı veya tedavi sağlar; burada hedef meme dokusu değil, irin koleksiyonudur.
• Süt boşaltılmasını tamamen durdurmak — Süt stazını artırarak inflamasyonu ağırlaştırabilir; laktasyonel enfeksiyonda boşaltım tamamen kesilmez.

Aklında kalsın

Drenajla alınan irin kültüre gönderilir; özellikle başlangıç tedavisine yanıt alınmıyorsa antibiyotik seçimi kültür ve duyarlılık sonucuna göre düzenlenir.

Kısaca — Basit apokrin metaplazi, atipik hücre çoğalması yerine epitel farklılaşması olduğu için meme kanseri riskini artırmaz.

Kistleri döşeyen epitelin bol eozinofilik sitoplazmalı apokrin hücrelere dönüşmesi, tek başına neoplastik bir öncü lezyon anlamına gelmez. Burada risk taşımayan değişiklik, atipi içermeyen basit metaplazidir; atipik apokrin lezyonlar bu kapsamda değerlendirilmez.

Neden diğerleri doğru

• Atipik duktal hiperplazi — Sınırlı yayılım gösteren atipik epitel çoğalmasıdır; sonraki meme kanseri riskini yaklaşık 4–5 kat artırır.
• Florid (olağan) duktal hiperplazi — Atipisiz fakat belirgin epitel çoğalmasıdır; atipisiz proliferatif lezyon olarak hafif risk artışıyla ilişkilidir.
• Radial skar — Santral fibrozis çevresinde proliferatif yapılar içerir; atipisiz proliferatif grup gibi hafif risk artışı taşır.
• Atipik lobüler hiperplazi — Lobüllerde tek tip, kohezyonu azalmış hücre çoğalmasıdır; riski yaklaşık 4–5 kat yükseltir.

Aklında kalsın

Basit kistler ve fibrozis de tek başına risk artışı oluşturmaz; “fibrokistik değişiklik” ifadesinin riskini belirlemek için histolojik alt tip gerekir.